Izmir Bisiklet

Günaydın demeyi çok isterdim ama bu gün karamsarlığım üzerimde… Bir önceki yazıyı yazmak için Ege Pedal sayfasına giriş yaptığımda sayfanın ön yüzündeki ölüm haberi beni oldukça etkilemişti.
Ölene rahmet geride kalana sabır dilenir… Ne kolay değil mi? Sonra? Birgün herkes bunu yaşayacak ama bazen insan o kadar etkileniyor ki bu anlatılması zor bir durum.
Yoksa son günlerdeki şehit haberleri, trafik terörü sonucundaki ölümler, bisikletçi Çağatay’ın faili meçhul ölümü, İsmail kardeşimizin annesinin ölümü… Var olan bir şeyleri kaybetmek ne kadar üzücü.
Ruh halim bugün iyi değil galiba, kelimeler boğazımda düğümleniyor. Kaybolmak istiyorum. Nasıl mı? bilmiyorum. Bağırmak istiyorum bağıramıyorum. Kırmayı hiç sevmiyorum ama kırıyorum. Ne oluyor anlayamıyorum.
Umarım düzelirim ama bilemiyorum.
Dilerim siz böyle olmayın, sevdiklerinizle sıkı sıkı sarılın hiç kaybetmeyecekmiş gibi…
Sevgilerimle
Muhlis